หอยทาก ทำไมถึงต้องหอยทาก??

อันตัวเรานี้คือหอยทาก ที่เป็นหอยทาก และ ได้ชื่อว่าหอยทาก

คนทั่วไปมักจะคิดว่าหอยทากนั้นมากจากหอย+ตัวทาก

หรืออาจจะเห็นได้ว่าเป็นทากที่ทีหอยติดอยู่ที่หลัง

หอยทาก จะเป็นหอยก็ไม่หอย จะเป็นทากก็ไม่ทาก เราเลยไม่รู้ว่าเราเป็นอะไรกันแน่

แต่ที่รู้ๆ เราว่าเราดีกว่าหอยธรรมดาที่ไม่สามารถเคลื่อนไปไหนตามใจ แต่ก็อาจจะแย่กว่าทากตรงที่เวลาจะไปไหนมาไหนเราต้องแบกหอยไปด้วยเสมอ

เรารู้ว่าหอยบนหลังของเราเป็นเสมือนส่วนหนึ่งของเรา เพราะเวลาเราไปไหนมาไหน เราจะต้องติดมันไปด้วยเสมอๆ แต่เราไม่รู้หรอกว่ามันอยากจะไปกับเราหรือเปล่า

เราไม่รู้ว่ามันรู้สึกอะไร อยากไปไหน ชอบไม่ชอบอะไร แต่เท่าที่เรารู้สึก หอยทำให้เรารู้สึกเท่ห์ดีเหมือนกันเวาลาที่เราไปไหนต่อไหนแล้วมีมันเด่นเป็นสง่าอยู่บนหลัง

ก่อนหน้านี้เรารู้สึกว่าหอยที่อยู่บนหลังนั้นเป็นสิ่งที่น่าเกลียด เป็นสิ่งที่ทำให้คนอื่นจะคิดว่าเราอัปลักษณ์จนไม่มีใครที่อยากจะอยู่ใกล้ หรืออยากจะมาเป็นเพื่อนกับเรา

ทำยังไง ทำยังไงดีที่จะเอาเจ้าสิ่งอับลักษณ์นี้ออกไป คำถามนี้วนอยู่ในหัว รบกวนจิตใจเราตลอดเวลา

เราเคยพยายามที่จะเอามันออกไปจากชีวิตเรา

เราพยายามหลายทางที่จะเอาเจ้าเปลือกเเข็งๆหนักๆนี่ออกไป เราพยายามเอามันไปกระแทกกับหินหลายครั้ง จนบางทีเราก็ได้รับบาดเจ็บจากการกระทำนั้น เราพยายามที่จะเบ่งตัวเองให้ใหญ่มากที่สุด เผื่อบางทีหอยนั้นอาจจะเเตกออก เราลองที่จะแขม่วตัวให้เล็กเพราะเราอาจจะออกมาจากหอยนั้นได้ เราพยายามจะไปเเช่น้ำเพราะคิดว่าตัวเราอาจจะลื่นหลุดออกจากหอยได้ เราพยายามอีกหลายต่อหลายทางเพื่อที่จะเป็นอิสสระแต่มันก็ไม่สำเร็จ

นานวันเข้าความพยายามของเราก็ลดน้อยลง เอาก็เอายังไงก็หนีไม่พ้น เราเลยหันเอาสีมาทาเจ้ากระดองเเข็งๆนี่เพราะคิดว่ามันจะทำให้เราดูสวยขึ้น เราพยายามหาหินที่สวยๆ หาเพชรนิลจินมามาประดับตกเเต่งเปลือกหอยเพราะคิดว่าเมื่อคนอื่นมาเห็น

เขาเหล่านั้นจะได้อยากที่จะเป็นเพื่อนกับเรา เพราะเปลือกของเรานั้นทั้งสวยงามและมีค่า

แต่ดูเหมือนการพยายามที่จะเปลี่ยนตัวเองให้เป็นที่พอใจของคนอื่น ให้มีคนอื่นหันมาสนใจเรามากๆ มันยิ่งทำให้เราเจ็บปวดมากขึ้นกว่าเดิม เราฝืนตัวเราเองให้เป็นในแบบที่คนอื่นชอบ เราพยายามทำตัวของเราให้เป็นแบบที่คนอื่นต้องการ จนบางครั้งเราลืมสิ่งที่สำคัญที่สุดไป

"ตัวเราก็คือตัวเรา" เราไม่สามารถไปเป็นคนอื่นได้ เราไม่สามารถที่จะแทนใครได้ และในทางกลับกัน ไม่มีใครที่จะมาเป็นเราได้เช่นกัน...

ความคล้ายก็คือคล้ายแต่ไม่เหมือน "เราอาจจะพยายามทำตัวให้คล้ายคนอื่นได้ แต่เราก็ไม่สามารถเป็นเขาได้"

ถ้าเราอยากเป็นเหมือนคนอื่น พยายามทำตัวให้เหมือนคนอื่น แล้วตัวตนที่แท้จริงของเราล่ะจะหายไปไหน??

เราชอบว่าตัวเราเองว่าไม่ดี ไม่ค่อยจะพึงพอใจในสิ่งที่มี เห็นของของคนอื่นก็บอกว่าของเค้าดี ของเค้าเจ๋ง ไอ้ของที่เรามีนั้นมันอ่อนด้อยต้อยต่ำ ไม่สามารถไปแข่งไปขันกับใครเค้าได้

"การแข่งขัน" บางครั้งเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าทั้งชีวิตของเราจะมีแต่การเเข่งขัน เราไม่จำเป็นต้องเอาตัวเราเข้าไปในทุกแมทช์การแข่งขัน เราไม่จำเป็นต้องไปวิ่งแข่งกับใคร ถ้าใจเราไม่อยากที่จะวิ่ง

เป็นหอยทาก ทำไมต้องไปวิ่ง?? เป็นหอยทากทำไมต้องแต่งสวย?? เป็นหอยทากทำไมต้องไปพยายามทำตัวให้เหมือนหอยมุข??

เราเป็นเราในแบบที่เราเป็น คนรอบกายก็จะเห็นและรับรู้ในสิ่งที่เราเป็น

ถ้าคนรอบข้างเห็นเราและยอมรับในสิ่งที่เราเป็น เราถือว่าเรากับเขาใช้ภาษาเดียวกัน เข้ากันได้ แต่ถ้าไม่ใช่เราสามารถที่จะปรับเปลี่ยนเล็กน้อย

พยายามหาทางเพื่อที่จะทำให้เราเข้าใจในภาษาที่เราสื่อไป เเต่ถ้าเราพยายามแล้ว ทำยังไงก็ไม่เข้าใจกันซักที ก็เห็นจะอยู่กันได้ไม่นาน

แต่อย่าลืมเราเป็นเราในแบบเราก็จริง แต่เราจำต้องมองในมุมของคนอื่นด้วย ว่าเขาก็เป็นแบบของเขาเหมือนกัน จงมีจุดยืนของตัวเอง แต่จุดยืนนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะสามารถไปเบียดบัง เบียดเบียนจุดยืนของคนอื่นได้

"จงใช้ชีวิตเป็นเหมือนน้ำ"

น้ำสามารถเปลี่ยนแปลงรูปร่างตามสถาพแวดล้อมที่มันอยู่ จะอยู่ในแก้วก็ได้ ในแม่น้ำก็ได้ ในทะเลก็ได้

น้ำสามารถแทรกซึมสู่สิ่งอื่นได้อย่างกลมกลืนโดยที่ไม่สร้างความเสียหายให้กันสิ่งนั้น

น้ำเป็นตัวทำละลาย ผสมผสานสิ่งอื่นให้สามารอยู่ด้วยกันได้อย่างลงตัว

น้ำสามารถที่จะเปลี่ยนสถานะของตัวเองตามสภาพที่มาบีบคั้น ถ้าร้อนมากนัก ก็สามารถระเหย ถ้าหนาวมากก็เป็นน้ำเเข็ง แต่ท้ายที่สุดน้ำก็จะกลับกลายมาเป็นน้ำเหมือนเดิม

น้ำถึงแม้ว่าจะอยู่ที่ไหน จะกลายสภาพเป็นอะไรไปแต่สุดท้าย สารัตถะของมันก็ไม่เปลี่ยนแปลง

หอยทากที่รักที่จะคิด ที่พร้อมจะหยุดเพื่อเบิกตาให้กว้างและมองโลก ที่จะทำให้เราเห็นและเข้าใจสิ่งต่างๆ กล้าที่จะยอมรับความจริงในสิ่งที่เรามีในสิ่งที่เราเป็น สิ่งเหล่านี้จะช่วยทำให้หอยทากธรรมดาๆแบบเรา ค่อยๆกลายเป็นหอยทากที่มีความสุขบนโลกใบนี้แบบไม่ธรรมดา

***สะเนล สตอรี่นี้ได้เเรงบันดาลใจจากการเจอหอยทากตัวหนึ่งเดินตัดหน้าในตอนเช้า

ข้อคิดวันนี้ : จงภูมิใจที่ได้เกิดเป็นหอยทาก

edit @ 29 Oct 2007 18:15:04 by สุด

edit @ 29 Oct 2007 18:16:18 by สุด